De geur van mieren
Door Marloes van der Singel
Aktrise Tet Rozendal ferraste dy mei dizze tekst ergens samar op strjitte.
de laatste dag van augustus
in de wind die de wespen uit koers
blaast worden warme truien voorspeld
mensen verplaatsen zich met de zon mee
schaduwvluchtig, een trage choreografie
alsof dit echt voor het laatst is
tuinmeubilair her en der
alweer ingestopt voor de winterslaap aan een
waslijn wappert een vaal roze badpak dat
volgend jaar te klein zal zijn
de middag glijdt moeiteloos voorbij als
een schaatsenrijdertje over de vijver en
jij eet de laatste Spaanse olijven met
aardevingers, en verder niets
alleen dit, wat alleen ik ruiken kan
de geur van mieren
die jij al de hele zomer
vruchteloos tracht te verdrijven
van mij mogen ze blijven
Marloes van der Singel
Marloes van der Singel skriuwt gedichten oer it kweken fan kieuwen, kattekafees en it ferliezen fan watst leafst. Har wurk wurdt karakterisearre troch har fermogen om it deistich op in hast magyske wize yn byld te bringen, faaks mei in knypeach nei de fergonklikens en brekberens fan it libben. Se publisearre ûnder oare yn Hollands Maandblad, Kluger Hans, in bondel fan de bêste wittenskiplike poëzij, en yn 2020 waard se nominearre foar de Rob de Vos Poëzijpriis. As se net skriuwt, jout se dichtwurkworkshops op basisskoallen, tekenet of rint se bleatefuotten troch de bosk dêr’t se opgroeid is.